Tekler Camisi önü. (Mrh) M. Kurt, (Mrh) İ. Gül, M Çelik, (Mrh) A. Gül, (Mrh) M. Uğur, (Mrh) A. Altınok, (Mrh) H. Kaykaç, (Mrh) A. Eryılmaz, (Mrh) S. Kaykaç
Fotoğraf küçük ve renksiz bir fotoğraf, ama içerisinde bir tarihi barındıryor. Resimdeki kimseler ücreti bir ömür olan hayat terübelerine sahip kimselermiş. Gönül isterdi ki, şöyle evin baş köşesinde boş kalan yerlerine tekrar geri gelseler. Ammavelakin yalancı dünya dedikleri üzere, buradaki istikbal bir ömürlük kadarmış ve şairin demediği gibi: "Baki kalan bu kubbede bir hoş fotoğraf imiş."
Allah burada yaptığımız hayırlı işler karşılığı topladığımız bonuslarla beraber mahşerde sevdiklerimizle birlikte olmayı hepimize nasip etsin.
Resimdeki atalardan bana en yakın olanı resmin tam ortasındaki zattır. Kendileri "Dedem" olurlar (Mrh. A. Altınok- bize göre soldan 6. kişi - çeketli). Kendisinin resimde de görüldüğü üzere dimdik bir duruşu vardı. Tahminime göre bu, her gün özenle beline sardığı kuşaktan dolayıydı.
Kendisi bir şehitin oğludur. Dedem daha henüz "teze" (taze) kundaktayken babası 1. Dünya savaşında Çanakkale cephesine gitmiş ve bir daha geri dönmemiştir. Dedemlerin yokluk döneminde sıkıntılı bir hayat serüvenleri olmuş. Yokluğa rağmen gayret göstermiş, ve kasabada hatırı saylır biri haline gelmiştir.
Değerli kıymetlerimizi kaybedince kendimizi daha bir noksan hissederiz. Ne diyeyim, yapabileceğimiz tek şey, öldükten sonra amel defterinin kapanmadığının bilinciyle, kaybettiklerimiz adına biraz daha fazla hayırlı iş yapmak olacaktır.